NAZWA
ARTYŚCI / ARTYŚCI 2020 / JAN PTASZYN WRÓBLEWSKI

Ukończył Średnią Szkołę Muzyczną w Kaliszu w klasie klarnetu i fortepianu. Po maturze przeniósł się do Poznania i podjął studia na Wydziale Mechanizacji Rolnictwa na Politechnice Poznańskiej. W tym okresie rozpoczął karierę artystyczną - od 1954 prowadził w Poznaniu studenckie zespoły taneczne, grając w nich na fortepianie i klarnecie. Na scenie jazzowej zadebiutował dwa lata później, w 1956 na 1. Festiwalu Jazzowym w Sopocie, występując z Sekstetem Krzysztofa Komedy. Z zespołem tym jako klarnecista i saksofonista grał do końca jego istnienia, tj. do 1957. Napisał dla niego swoje pierwsze kompozycje. Latem 1958 został wybrany, jako reprezentant Polski, do orkiestry International Newport Band, stworzonej przez amerykańskiego promotora jazzu - George'a Weina, z którą wystąpił na festiwalu jazzowym w Newport (Stany Zjednoczone). Tego samego roku związał się z zespołem Jazz Believers, a następnie z grupą Andrzeja Kurylewicza - Moderniści. Współpracował także z radiowym zespołem rozrywkowym Jerzego Miliana, All Stars Swingtetem Jerzego Matuszkiewicza, z Poznańską Piętnastką Radiową kierowaną przez Zygmunta Mahlika. W tym okresie prowadził też własne zespoły: Kwintet Poznański (1958- 59), Jazz Outsiders (1960-61), Polish Jazz Quartet (1963-66), Studio Jazzowe Polskiego Radia (1968-78) oraz Stowarzyszenie Popierania Prawdziwej Twórczości "Chałturnik"(1970-77). W 1973, wspólnie z Wojciechem Karolakiem, utworzył zespół Mainstream (1973-77), a potem znany Kwartet (1978-84). Zajmował się również promocją młodych artystów. Od 1982 prowadził zajęcia podczas Warsztatów Muzycznych w Chodzieży. Kierowana przez niego grupa muzyków w składzie: Jerzy Głód, Jacek Niedziela, Robert Majewski (oraz gościnnie Henryk Miśkiewicz) wkrótce potem zadebiutowała z sukcesem jako zespół The New Presentation. W kolejnych latach w podobny sposób powstało kilka następnych formacji, w których występowali m.in.: Kuba Stankiewicz, Darek Oleszkiewicz, Kazimierz Jonkisz, Bogdan Hołownia. Pod koniec lat 80. Jan Ptaszyn Wróblewski podjął współpracę z Jarosławem Śmietaną, która zaowocowała powołaniem grupy Sounds, następnie Symphonic Sound, później - Polish All Stars. Wraz z Henrykiem Majewskim grał natomiast w zespole S. O. S. (Sitwa Ogromnie Swingujących). Koncertował m.in. na Węgrzech, w Jugosławii, we Francji, Belgii, Danii, Niemczech, Holandii, Hiszpanii, Indiach i Stanach Zjednoczonych. Obecnie prowadzi własny sekstet i - wraz z Andrzejem Jagodzińskim - Czwartet. Obok działalności muzyka jazzowego od lat zajmuje się kompozycją. Już w latach 70. napisał kilkanaście piosenek m.in. dla Andrzeja Dąbrowskiego, Ewy Bem, Łucji Prus, Maryli Rodowicz, Andrzeja Zauchy, zespołu Alibabki, m.in. „Moja mama jest przy forsie”, „Zdzich”, „Rosołek”, „Kolega Maj”, „Dom w malwy malowany”, „Czy to ładnie leniem być”, „Mieć osiemnaście lat”, „Nieśmiałe panie śmiałych snów”, „Ulice wielkich miast”. Dwie uzyskały główne nagrody podczas Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu – „Zielono mi” w 1970 oraz „Żyj kolorowo” w 1979. W tym czasie zaczął także komponować utwory symfoniczne. W 1967 na konkursie kompozytorskim w Pradze jego utwór „Krzysztof Komeda's Talking to the Band” otrzymał III nagrodę. W 1975 w Filharmonii Narodowej w Warszawie odbyła się premiera kompozycji „Wariant warszawski” na wielką orkiestrę symfoniczną i kwartet jazzowy w wykonaniu Tomasza Stańki, Zbigniewa Namysłowskiego, Bronisława Suchanka i Czesława Bartkowskiego. W kolejnych latach powstały m.in. „Maestoso Combiato” na orkiestrę i saksofon barytonowy solo, wykonywany wielokrotnie przez Henryka Miśkiewicza, orkiestrowe „Czytanki muzyczne” oraz zamówiony przez Wojciecha Rajskiego „G-man” na orkiestrę kameralną i klarnet. W 2000 dla Miśkiewicza jako solisty powstała „Altissimonica” na improwizujący saksofon altowy i wielką orkiestrę symfoniczną, której premiera miała miejsce tego samego roku w Filharmonii Wrocławskiej, a nagranie płytowe - w 2004 w wykonaniu Polskiej Orkiestry Radiowej pod dyrekcją Zbigniewa Graca. Również w Filharmonii Wrocławskiej prawykonany był - w 2006 - koncert na saksofon tenorowy i orkiestrę „Coexistence”. Jan Ptaszyn Wróblewski jako aranżer współpracował w latach 80. z orkiestrami radiowymi, m.in. z Orkiestrą Polskiego Radia i Telewizji pod dyrekcją Jana Pruszaka, z którą realizował wspomniane koncerty symfoniczne, Orkiestrą Studia S-1 i bigbandem Andrzeja Trzaskowskiego. Dokonał wielu nagrań, a jego dyskografia obejmuje kilkanaście albumów autorskich i kilkadziesiąt płyt, w realizacji których brał udział. Od niemal pół wieku zajmuje się też popularyzacją muzyki jazzowej. Od 1970 prowadzi własną audycję - "Trzy kwadranse jazzu" w Programie Trzecim Polskiego Radia. Realizował również autorskie programy telewizyjne, m.in. "Jan Ptaszyn Wróblewski prezentuje". Jan Ptaszyn Wróblewski jest laureatem "Złotego Saksofonu" - nagrody magazynu "Dookoła Świata" (1958), Nagrody im. Mateusza Święcickiego (1996) oraz honorowej "Złotej Tarki" (2000). Kilkakrotnie zwyciężał w ankietach magazynu "Jazz Forum" w kategorii saksofon barytonowy (1983-88 i 1992-2001) oraz aranżer (1992-2001). W 1998 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2007 Akademia Fonograficzna ZPAV uhonorowała go statuetką "Złotego Fryderyka 2006" za całokształt twórczości. W 2007 z rąk Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odebrał Złoty Medal "Zasłużony Kulturze - Gloria Artis". W 2012 został laureatem Dorocznej Nagrody Ministra Kultury w dziedzinie muzyki. Otrzymał także Paszport Polityki za 2016 jako Kreator Kultury. W tym samym roku dołączył do grona laureatów Nagrody Honorowej Koryfeusz Muzyki Polskiej. W 2016 obchodził podwójny jubileusz - 80-lecia urodzin i 60-lecia pracy artystycznej. W 2006 nakładem wydawnictwa Książka i Wiedza ukazała się książka o Janie Ptaszynie Wróblewskim autorstwa Jacka Wróblewskiego - Globtroter.

ORGANIZATORZY/PARTNERZY

Polityka cookies

Ten serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub odczyt wg ustawień przeglądarki.